حسین روزبهانی در گفتوگویی بیان کرد: در موقعیتهای بحرانی مانند جنگ، کودکان به دلیل ظرفیت روانی محدودتر، واکنشهای متفاوت و شدیدتری نسبت به بزرگسالان نشان میدهند. این ضعف در تحمل فشارهای روانی آنها را به مراتب آسیبپذیرتر میسازد.
او اضافه کرد: در حالی که بزرگسالان ممکن است بتوانند شرایط بحرانی را درک و مدیریت کنند، کودکان بیشتر دچار اضطراب، ترس، سردرگمی و واکنشهای هیجانی شدید میشوند. این موضوع به توانایی رشد نیافته سیستم روانی و شناختی آنها و وابستگی عاطفی قویشان به والدین و محیط امن خانه مرتبط است.
روزبهانی بر اهمیت واکنش صحیح خانوادهها تأکید کرد و گفت اخبار ناراحتکننده، تصاویر خشن و گفتوگوهای ناراحتکننده نباید از طریق تلویزیون، فضای مجازی یا مکالمات بزرگسالان به خانه راه پیدا کنند. چنین اطلاعاتی ممکن است باعث شود کودکان احساسات خود را به شکل درونی حفظ کرده و این انباشت عاطفی میتواند آسیبهای جدی روانی به دنبال داشته باشد. ا گر کودکی درباره جنگ سوالی پرسید، والدین باید با آرامش و همدلی پاسخ دهند. ابتدا باید اجازه داد کودک ترس، اضطراب یا نگرانی خود را آزادانه ابراز کند. سرکوب این احساسات میتواند منجر به مشکلات عمیقتر روانی شود. همچنین لازم است والدین احساس امنیت و حمایت را به کودک منتقل کنند و با استفاده از تماسهای فیزیکی مانند آغوش گرفتن یا نوازش، حس آرامش بیشتری برای او فراهم کنند.
این روانشناس بالینی اشاره کرد که اگر کودکان بر اثر صداها یا تصاویر مرتبط با جنگ دچار ترس یا اضطراب شدند، همراهی والدین، خصوصاً مادران، اهمیت بسیاری دارد. حضور فیزیکی و عاطفی والدین میتواند مانع از افزایش نگرانیهای کودک شود. در مباحثه با کودک نیز بهتر است از توضیحات ساده و متناسب با سن کودک استفاده شود تا از ارائه جزئیات خشن اجتناب گردد. روزبهانی بر ضرورت کنترل هیجانات والدین تأکید کرد و اظهار داشت که کودکان بیشتر از کلمات والدین، رفتار و حالات آنها را مشاهده و تفسیر میکنند. در نتیجه، اگر والدین نتوانند هیجانهای خود را مدیریت کنند، نشانههای نگرانی آنها میتواند اضطراب کودک را تشدید کند.
او همچنین هشدار داد: رفتارهای بزرگسالان مانند تماشای مکرر اخبار تنشزا، صحبت درباره جنگ در حضور کودک یا نمایش تصاویر خشن میتوانند احساس ناامنی و اضطراب کودک را افزایش دهند. از طرف دیگر، بیتوجهی به نیازهای عاطفی یا نشانههای اضطرابی کودکان ممکن است تاثیرات مخربی بر سلامت روان آنها داشته باشد.
روزبهانی تأکید کرد: نشانههایی مانند خوابهای بد، شبادراری، پرخاشگری غیرعادی یا ترس مداوم ممکن است زنگ خطری برای مشکلات روانی باشند و نیازمند مشاوره با روانشناس کودک هستند. همچنین علائمی همچون تیکهای عصبی، اضطراب عمومی یا شکایتهای جسمانی بدون علت پزشکی باید جدی گرفته شده و به متخصص ارجاع شوند.
وی در پایان تصریح کرد که بحرانهایی چون جنگ میتوانند برای کودکان بسیار آسیبزا باشند و نقش والدین در این شرایط حیاتی است. از جمله اقداماتی که والدین میتوانند انجام دهند شامل تقویت ارتباط عاطفی، پرهیز از تنشهای اضافی، حفاظت از کودکان در برابر اخبار نگرانکننده و بهرهگیری از کمک متخصصان میباشد تا پیامدهای منفی این شرایط کاهش یابد.
دیدگاهتان را بنویسید